Görünen Köyün Kılavuzu: Deneme - Yetişemedim

20 Ocak 2017 Cuma

Deneme - Yetişemedim

 Ensemden alnıma çıkan bir kurşunla vurulmuş, bir ayna karşısında henüz yitirmediğim görme yetimle kendimi izliyordum. Oldukça kırmızıydım. Yaptığınız onca kötü şeyde duymadığınız utancın vereceği kızartıyı düşündüm, hepsi bir anda suratıma yerleşmiş gibiydi. Güldüm. En azından öyle sandım fakat suratımda ki kaslar işlevlerini kaybetmekteydi, güldüğümü göremedim.
 Ölmekte olan birisiydim ve ölmekte olan birisine son göreceği kişinin ben olma hakkını vermedim. Kendimi kapıya kadar geçirdim ve benim olmayan bir sokaktan dışarı çıktım.

 Karşımda yüzlerce insan vardı, toplasanız on kişi ederlerdi. Üşenmedim hepsine saati sordum, inanır mısınız bilmem -inanmayın- bir tanesinde bile saat yoktu ve sorumun cevabı ellerinde kalmamıştı. Kendi koluma baktım, nabzım atıyordu, saatin olması gerek bileğime baktım ve evet şu an saat altı dedim, saat altı oldu. En gerekli kısmı eksik yazdım. Anlamadınız. Virgül eksik dedim, ipin ucunu kaçırdınız. Önemli değildi. Saate altı diyordum altı oluyordu. Günlerden çarşambaydı ve hava biraz bulutluydu.

 Karşımdan geliyordunuz, yüzsüzce.. Doksandokuza kadar saydım.. Bir adım daha.. İşte o zaman okuyabildim yüzünüzde ki şiddeti. Niyetiniz beni öldürmekti. Çok geç olunca anladım.
Elinizde silah yoktu fakat silah tutan bir arkadaşınız vardı. Çoktan arkama geçmiş silahı enseme dayamıştı. Ona en büyük arzumu siz söylemiş olacaksınız ki namluya alnıma doğru bir eğim vermişti.
Saat altıyı çoktan geçmişti. Artık bana ait olmayan bir zaman dilimindeydik. Önemli değildi.

Kurtarın beni yalnızlığımdan dedim.
Duydunuz.
Yalnız kaldım.

M' Caner ÖZÇELİK
23.09.2012
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Ellerin dert görmesin.