Görünen Köyün Kılavuzu: Düşerim

12 Ekim 2016 Çarşamba

Düşerim

Kesindi.

Karganın sustuğuydu o son duyulan.
Her şeyin gerisinden geliyordum. İlerisinden bilinmeyenin. Bilemezdim.

Kedinin geldiğiydi kucakta ki son sıcaklık.
Siyahımın üzerine yağan kar taneleriydi tüyleri giderken.
Soyundum. Senin.  İlk anadan beri hem. 

Aklımın kurmacası, çocukluğumun çekmecesi, karıştırdım ne nerdeydi.
Bir yaprak nasıl anlıyorsa hangi mevsimde olduğunu, ben anlamazdım.
Soldum. Yolundum. Hem dalımdan hem ayaklarının altında, altından.
Yoruldum.

Suyun akışı, geyiğin bakışı, Ay' ın ışığı, gecenin bitişi.
Sahte değil. Sebep değil. Sus değil. Sel değil.
Olamadım.
Ne ,
Yaptımsa.

Yol bu muydu? Yokuş muydu?
Kanatları açılmaz, ayakları konmaz, cennet miydi, neydi, cehennem mi?
Ne yandım alevinde hayat, ne çırpındım kanatlarında kuş ne de yaşadım bahar aylarında beyaz..
Solum muydu, solar mıydı, sorar mıydı?
Susardım,
Dipsiz kuyularına hecelerin. Ah gecelerin..

Değildi.

Mustafa Caner ÖZÇELİK
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Ellerin dert görmesin.